.

نگاهی به موسیقی متن فیلم «بارکد»

با کمال تاسف، «یاس» حذف شد!

مصطفی کیایی کارگردان جوان و کاربلد سینما که از زمان ورود خود به سینما تقریبا هر ساله یک فیلم سینمایی استاندارد رو به حرفه ای ساخته است، چند سالی است بخش موسیقایی فیلم هایش را به آرمان موسی پور آهنگساز جوان و کاربلد سینما و تلویزیون سپرده و همیشه نتیجه مطلوبی دریافت کرده است.

موسی پور سازهای الکترونیک، پیانو و ویولن سل را برای ساخت موسیقی اثرگذار خود به کار گرفته است. تیتراژ در حالی که از هم نوازی تمامی سازها سود برده است، آغاز می شود. موسیقی شروع به شدت حرفه ای و متناسب با تیتراژ فیلم دارد به خصوص سازهای الکترونیک که بدجوری با فضای تیتراژ همگون شنیده می شود. موسی پور همیشه با وسواس و زیرکی خاص خودش دست به انتخاب سازها و نگارش ملودی می زند برای همین است که در هر سکانس و با توجه به نیاز صحنه موسیقی حضور پیدا می کند و البته اثرگذار شنیده می شود.

در این موسیقی متن، تم های مختلفی از موسیقی را می شنویم چرا که پیشرفت فضای داستانی فیلم موسیقی را در بستر همگون و همخوان با خود می کشد. به عنوان مثال در سکانس کافی شاپ و زمانی که فیلم فضای عاشقانه به خود می گیرد، موسیقی از بستر عاشقانه وارد فضای فیلم می شود تا در حالی که بازیگران با دیالوگ ها و بازی بدن طنازی می کنند، اثرگذار شنیده شود. موسیقی در نمای مسابقه اتومبیل رانی «حامد» (با بازی بهرام رادان) و «میلاد» (با بازی محسن کیایی) به شدت اثرگذار شنیده می شود چرا که به مانند نمایش هر سکانس، هیجان و دلهره را در مخاطب برانگیخته می کند که این از شناخت موسی پور از انتخاب سازها و نوع نوشتن پارت خبر می دهد چرا که هیچ گونه کلیشه نوازی در این سکانس ها شنیده نمی شود. موسیقی در این سکانس ها ادامه پیدا می کند و در خنده های «حامد» به الکترونیک ها ختم می شود.

موسیقی در نمای تتوی علامت بارکد بروی گردن «حامد» و «میلاد» همگون با صدای تیز و کمِ سوزن دستگاه تتو شنیده می شود؛ راک که به شدت با گریم و طراحی لباس بچه ها همگون است. اگر بخواهم موسیقی فیلم را در جمله ای کوتاه بیان کنم باید بگویم که موسیقی قدم به قدم با نوع روایت جالب داستان فیلم و همیشه جدید که از نوع مصطفی کیایی است، حرفه ای و همگون پیش رفته است و اندکی خارج از فضای داستانی شنیده نمی شود به همین دلیل است که همیشه کارگردان حرفه ای سراغ حرفه ای ها می رود.

کیایی و موسی پور برای اتمام حجت با مخاطب، برای موسیقی تیتراژ پایانی از صدای «یاس» سود بردند اما حیف و صد حیف که تیغ بی رحم و غیر حرفه ای شورای صنفی نمایش صدای خاص و موسیقی به شدت اثرگذار و شنیدنی «یاس» را حذف کرد. موسی پور، کیایی و یاس برای ساخت این موسیقی به شدت زحمت کشیدند تا ترانه ای خاص برای اتمام یک فیلم کمدی ساخته و شنیده شود.

امید به اینکه ارزش موسیقی که بخشی از هویت و فرهنگ غنی کشورمان است به درستی دیده و قضاوت شود. ای کاش قضاوت را به عهده مردم می گذاشتیم همان طور این مردم هستند که خواننده و آهنگساز را در ادامه کارشان و یا بازنشسته شدن شان حمایت می کنند و سوق می دهند.

نوشته های دیگر